Toplumun Dertlerinden Uzak Tuzu Kuru Müslümanlar!

15.07.2007

Bir sabah ezanı vakti BOOOM, BUUM diye bombalandı, Bağdat ve minarelerde ezan, dualı dillerde Allahüekber sustu!
Türkiye çok kritik bir dönemden geçiyor sözü klasikleşti. Herkesin bu kritik dönem lafını kendine göre bir yorumlayışı var. Bazısı bundan ekonomik verilerin kırılganlığını anlıyor. Bazıları sokak terörü ve kapkaçı anlıyor. Bazıları dış güvenlik ve PKK terörünü anlıyor. Bazı insanlar açlık, işsizlik ve yoksulluk belasını en kritik dönem belirtisi olarak görüyor.
Bunlarında hepsi doğrudur ve önemlidir.
Ama bundan daha vahim olan nedir onu anlamaya çalışalım.
Toplumun inanç değerleri bombalanmadan önce, mahallelerimizde bizimle yaşayan birer zenginimiz olurdu. Bunlar fakirlerle aynı mahalleyi paylaşır, aynı sokakta zengin ve fakir çocukları birlikte oyun oynarlardı. Gelirleri bir birine benzemese de oyunları benzeyen bu çocuklardan fakir olanın annesi zengin olanın annesi(abıla) tarafından görülür, gözetilir, ona yardım edilerek çocuklarına sahip olması sağlanırdı. Yani zengin “MAHALLEMİZİN ZENGİNİ” idi. Yani bizden biri idi.

Değerlerimiz bombalanmadan önce yurdun bir köşesinde deprem veya sel felaketi, tabi afet olsa hemen oraya yönelik yardım kampanyaları açılır ve gücü yeten elinden gelen yardımı yapmaya olanca hızı ile uğraşırdı.
Değerler, sistemimiz bombalanmadan önce yurt dışında bir Türk veya Müslüman’ın kılına halel gelse halk sokağa çıkarak durumu protesto eder ,olayı sahiplenir, dindaş ve soydaşlarımıza daha fazla zarar verilmesine mani olacak tavırlar alırdı.
Değerler sistemimiz bombalanmadan önce Filistin’de vatan mücadelesi veren Müslümanların, Kafkasya’da istiklal mücadelesi veren Çeçenlerin, Bulgaristan’da baskı altındaki din kardeşlerimizin başına gelenler bizi ilgilendirirdi. Afganistan’a Azerbaycan’a ilgi duyardık.

Kategori: Ali Yıldız