Bıçak kemiğe dayandı

30.10.2007

15 şehidimizin arkasından, ağıtlar yakıp teröre lanetler savururken, 12 fidanımızı daha kaybetmenin üzüntüsünü içinde, deli divane olmamak mümkün mü?
Doğu ve güneydoğu yani, terörün kaynağı olan alanlar  askerlerimizce tamamen kuşatılmış, medya mensuplarının bile, bu alanlara girip çıkmasına müsaade edilmediği bir  sırada, böyle bir kalleşçe saldırı gerçekleşebiliyor, 12 şehit bir o kadar da yaralı ile yüz yüze gelebiliyorsak, burada bir çarpıklık var demektir.
Bu kalleşliği yapanlar, bu alanda yani, içimizde demektir.
Resmi üniformalı askerin siville teröristi, sade vatandaşla haini ayırt etmesi tabii ki çok zor.

Bu koşullarda Türk askeri, bu kalleşlerin kalleşliğine karşı ne yapabilir ki?
Terör örgütü çok tehlikeli ve de çok çirkin bir oyun sergiliyor.
Türkiye’yi bir bataklığa ve de çok tehlikeli bir güzergaha çekmenin hesabı içinde.
Bu oyun ne olursa olsun, ne denli tehlikeli olursa olsun, artık bıçak kemiğe dayandı.
Her oyunun kendine özgü kuralları vardır.
Bu çirkin oyunun kurallarına uygun, yeni ve de çok sert, netice alıcı bir  oyunun bizim tarafımızdan da oynanması artık kaçınılmaz hale geldi.
Toplumlar ve bireyler bir otoriteye ya korkudan yada menfaati olduğu için itaat eder.
Terör örgütü gariban bölge halkını tehdit edip korkutarak itaate zorluyor.
Son yıllarda devletin bölge halkını kucaklaması sonrasında belli mevzileri kaybeden örgüt, şimdi çok daha acımasız ve rezil saldırılarla bölgede etkinliğini hissettirmek istiyor.
Gelinen noktada, ne uluslar arası camia, ne demokrasi, ne de insan hakları kavramları  söz konusu edilemez. Bu bir nevi savaş ortamı.
Savaşın koşulları ne ise o uygulanmalı, gereken ne ise o yapılmalı.
Tabii ki, uzaktan gazel okumak, asalım keselim diyerek yiğitlenmek, bizim gibi yazar çizerler için kolay.

Kategori: Sami Çaycoşar