ŞEHİTLERİMİZİN KANI YERDE Mİ KALACAK?

30.10.2007

Son dönemde 27 askerimizi şehit verdik… Bu olaylar Türk halkının sabrını taşırdı… Güneydoğu’da bacaklarını, gözünü ve duyma özelliğini kaybeden gazimiz Mustafa Kemal Kartal, hem PKK’nın kalleş saldırısını ve yaşadıklarını anlattı, hem de günümüzdeki terör olaylarını değerlendirdi…

PKK terör örgütünün eylemleriyle birlikte şehit ve gazi sayımız gün geçtikçe artıyor. 15 şehidin ardından Hakkari’de PKK tarafından yapılan saldırıda, 12 askerimiz şehit düşerken, 16 askerimiz yaralandı ve 8 askerimiz de kaçırıldı. Şehit yakınlarının cenaze töreninde gözyaşları sel olup aktı. Şehitlerimizin eşleri dul, çocukları yetip kalırken, anneler, babalar ve kardeşleri olayın şokunu üzerinden atamıyorlar. Son şehitlerimizin ardından Türk halkı, ellerinde Türk bayraklarıyla sokağa döküldü. PKK terör örgütünün taciz eylemleri ise devam ediyor. Barzani ve Talabani, tehdit içeren açıklamalar yaparak dikkat çekiyorlar. Türk askeri de, Kuzey Irak’a sınır ötesi operasyon yapmak için hazır. Bu yıl Cumhuriyetimizin kuruluşunun 84. yıldönümünü kutlanıyor ancak ülkemiz zor bir süreçten geçiyor. Bütün bunlar yaşanmaya devam ederken, 1998 yılında Mardin’in Ömerli ilçesinde bacaklarını, gözünü ve duyma özelliğini kaybeden Gündoğmuşlu ancak Alanya’nın Konaklı Beldesi’nde yaşayan gazimiz Mustafa Kemal Kartal (29) ile konuştuk.

Gazipaşa Yaşam (G.Y): Nerede ve ne zaman gazi oldunuz?

Mustafa Kemal Kartal (M.K.K.): 1998 yılının başında askere gittim. Jandarma Komando olarak Mardin’in Ömerli ilçesinde vatani görevimi yapıyordum. Bir haftalık operasyona çıktığımızda, operasyonun son gününde (21 Ekim 1998) PKK terör örgütünün kurduğu mayın tuzağına takıldım. Ve burada 2 ayağımı, bir gözümün 10′da 3′lük görme özelliğini ve bir kulağımın duyma özelliğini kaybettim. 15 gün Diyarbakır Askeri Hastanesi’nde tedavi gördüm. Bu süre içerisinde 6 ayrı ameliyat geçirdim. Ankara Gülhane Askeri Tıp Akademisi’nde de 2 ameliyat oldum. Buradaki tedavim 8.5 ay sürdü ve yok olan bacaklarımın yerine protez bacaklar takıldı. 24 Haziran 1999 tarihinde memleketim Gündoğmuş’a bağlı Güneycik Köyü’ne protez bacaklarımla yürür vaziyette dönebildim. Olay anında yanımda bulunan ve hafif yaralanan arkadaşlarım ise ayakta tedavi edilmişlerdi.

Kategori: Kapak Konusu